Dik: Van achter de lens naar vóór de camera

Ik sta meestal achter de camera. Maar deze keer ervoor. En eerlijk? Dat blijft een interessant spanningsveld.
 
Tijdens de shoot als collega bij Modehuis Blok, merkte ik dat ik automatisch kritisch werd op mezelf. De fotograaf zag iets anders dan ik. Misschien is dat juist het fascinerende: we zijn zelden objectief over ons eigen beeld. Waar ik details zie die anders kunnen, ziet een ander karakter.
 
Portretfotografie is mijn grote liefde. Het vangen van een blik, een nuance, een stilte tussen twee ademhalingen. Ik observeer rustig, bijna onzichtbaar. Dat is mijn natuur.
 
Ik zie hoe iemand staat en beweegt in kleding, hoe stof reageert op licht en hoe een houding al een verhaal kan vertellen voordat er een woord is gesproken.
 
In mijn werk bij Modehuis Blok vertaal ik datzelfde oog naar de winkelvloer. Stylen is voor mij ook fotografie, alleen dan live. Ik schuif met silhouetten in plaats van schaduwen en speel met texturen in plaats van contrast. Een jasje dat precies goed valt, een kleur die iemand laat stralen. Het plaatje klopt. Klik.
 
Uiteindelijk draait het voor mij om echtheid en ongedwongenheid. Of ik nu door een lens kijk of iemand help zijn beste en knapste versie te laten zien, het gaat om vertrouwen. Om de energie vóór en achter de camera. En misschien is dat wel mijn handelsmerk: zacht kijken, scherp zien.